پلاک نگهدارنده ارتودنسی

پس از برداشته شدن براکتها، تقریبا همیشه نیاز به استفاده از پلاکهای نگهدارنده جهت تثبیت موقعیت جدید دندانها، سخت شدن استخوان اطراف آنها و همچنین تطابق بافتهای لثه ای میباشد.
هنگام خوردن غذا، مسواک زدن و نخ دندان کشیدن میتوانید پلاک خود را از دهان خارج کنید. همواره به خاطر داشته باشیدکه پلاک خود را تا جای ممکن استفاده کنید. در چندین ماه اول پس از برداشتن براکتها این مسئله به شدت اهمیت دارد. مراقب پلاک خود باشید و با هر وعده رعایت بهداشت، پلاک خود را نیز با یک مسواک خیس تمیز کنید. ارتودنتیست شما تصمیم خواهد گرفت که پلاک نگهدارنده چه مدت استفاده شود.

اورژانسهای ارتودنسی

به طور کلی اورژانسهای ارتودنسی به دو دسته طبقه بندی میشوند:
1 -با تعیین وقت قبلی. شرایطی مانند جدا شدن براکتها، مشکالت در تنظیم پلاکهای متحرک، افتادن سپریتورها و یا لیگاچورها و غیره میباشند که نیازمند مراجعه فوری نمیباشند.
2 -مراجعه فوری. زخم شدن بافتهای دهانی با سیم، شل شدن بند دندانهای آسیای بزرگ، تغییر حالت سیم و غیره نیازمند مراجعه فوری بیمار به مطب ارتودنسی میباشند. جهت تسکین درد ارتودنسی راههای مختلفی وجود دارد که شامل استفاده از مسکنها، تحریکات ویبراتوری و لیزر درمانی میباشد.

مسکن ها

مسکن انتخابی در مورد دردهای ارتودنسی استامینوفن(تایلنول) میباشد. این مسکن دردهای متوسط را کنترل میکند، اثر ضد التهابی ندارد و موجب ناراحتی گوارشی نمیشود.
• بالغین: 500 تا 1000 میلیگرم هر 6 یا 8 ساعت
(از راه دهان)
• کودکان: 30 تا 40 میلیگرم به ازای کیلوگرم وزن
کودک هر 6 یا 8 ساعت (از راه دهان)

داروهایی نظیر ایبوپروفن (ادویل)، ناپروکسن، دیکلوفناک و سایر داروهای مشابه در موارد درد حاد و التهابی مورد مصرف دارند. لازم به ذکر است در موارد زخم معده، حاملگی و شیردهی این داروها منع تجویز دارند.

ناپروکسن

• بالغین: 250 میلیگرم هر 6 یا 8 ساعت (از راه دهان)
• کودکان: 5 میلیگرم به ازای کیلوگرم وزن کودک هر 6 یا 8 ساعت(از راه دهان)

ایبوپروفن

• بالغین: 400 تا 800 میلیگرم هر 6 یا 8 ساعت (از
راه دهان)
• کودکان: 30 تا 40 میلیگرم به ازای کیلوگرم وزن کودک 3 تا 4 دوز در روز(از راه دهان)

تحریکات ویبراتوری

جویدن آدامسهای بدون قند باعث گردش خون بیشتر و پیشگیری از بروز درد حرکات ارتودنسی میشود. این روش کامال بیخطر بوده و نیاز به هیچ دارویی ندارد. بیمار میتواند 15 الی 20 دقیقه بعد از شروع ارتودنسی اقدام به جویدن آدامس بدون قند نماید.

برخی ارتودنتیستها پیشنهاد میکنند یک روش ترکیبی شامل استفاده از مسکن یک ساعت قبل از شروع درمان ارتودنسی و جویدن بالفاصله آدامس بدون قند بعد از شروع درمان ارتودنسی بهترین نتایج را به بار خواهد داشت.

لیزر درمانی

کلمه لیزر مخفف »تقویت نور به روش گسیل القایی تابش« میباشد. لیزر دارای اثرات ضد دردی، ضد التهابی و بازسازی بافتهای دهانی میباشد. به ندرت و در موارد خاص از لیزر در درمانهای ارتودنسی استفاده میشود.

تحلیل ریشه دندان

ریشه دندانها در برخی موارد متعاقب درمان ارتودنسی دچار تحلیلی در حدود 1 میلی متر میشود. شایعترین دندان درگیر این مسئله پیشین کناری یا همان دندان شماره 2 میباشد.

فاکتورهای مختلفی در بروز تحلیل ریشه نقش دارند؛ مانند استفاده از نیروهای به شدت سنگین ارتودنسی، عادتهای ناصحیح نظیر جویدن ناخن و مکیدن انگشت، تاریخچه وارد آمدن صدمه به دندانها، گروه نژادی، شکل ریشه، مشکلات هورمونی و بیماریها، ژنتیک و غیره از این جمله میباشند.

التهاب لثه ای

در صورتی که برنامه رعایت بهداشت خود را با دقت دنبال نکنید، نسوج لثه ای شما دچار تورم و التهاب و خونریزی خواهد شد.

موارد توصیه شده برای بازگشت سلامت نسوج لثه ای:
1 -حتما 3 بار در روز مسواک بزنید
2 -از خمیر دندان حاوی کلرهگزیدین، سدیم فلوراید و زینک سیترات استفاده نمایید.
3 -از نخ دندان و مسواک بین دندانی استفاده کنید.
4 -جهت پی بردن به کیفیت رعایت بهداشت خود از قرصهای آشکار ساز استفاده نماید.
5 -از دهانشویه ارتوکین دو بار در روز استفاده کنید. این دهانشویه به خاطر دارا بودن مواد ضد باکتریال از تجمع پلاک میکروبی جلوگیری خواهد کرد.

زخم شدگیها

زخم جزء همیشگی درمان ارتودنسی میباشد. مادامی که سیم و براکت در دهان شما باشد این مسئله امکان پذیر است که نواحی از دهان شما زخم شود. غالبا علت این مسئله انجام حرکات دندانی و جا به جایی سیم خصوصا در مراحل اولیه درمان میباشد.
1 -تا زمان مراجعه به مطب ارتودنسی از موم مخصوص استفاده کنید تا قسمتهای تیز سیم را بپوشاند. همچنین میتوانید انتهای سیم را خم کنید، اما هرگز سیم را نبرید.
2 -از بتادین رقیق شده به عنوان دهانشویه حداقل دو بار در روز استفاده کنید. بتادین دارای طیف وسیعی از خواص میکروب کشی میباشد.

بستن منو